บทที่ 4

Jini Network เบื้องต้น

4.1 การค้นหา Lookup Service

4.1.1 การค้นหาแบบ Unicast

LookupLocator

รูปที่ 4-1 UML Sequence Diagram ของ Unicast Discovery

ซึ่งตัวอย่างโปรแกรมที่ทำการ ค้นหา Lookup Service ด้วยวิธียูนิคาสท์แล้วทำการโหลด ServiceRegistrar ออบเจ็กต์มา มีดังต่อไปนี้

4.1.2 การค้นหาแบบ Multicast

            String[ ] groups = {“Printer Room” , ”Conference Room”};

LookupDiscovery

            LookupDiscovery(java.lang.String[] groups) ;

พารามิเตอร์ที่ผ่านให้กับ LookupDiscovery สามารถเป็นได้ 3 กรณีคือ

1. null หรือ LookupDiscovert.ALL_GROUPS หมายความว่าการค้นหา Lookup Service นั้นจะค้นหาทุก ๆ Lookup Service ที่ค้นพบโดยไม่สนใจว่า Lookup Service นั้นจะอยู่ในกลุ่มไหน
2. หากเป็น อาร์เรย์เปล่า ของสตริงก์ หรือ LookupDiscovery.NO_GROUPS หมายความว่า ให้สร้าง ออบเจ็กต์ของ LookupDiscovery ขึ้นมาเฉยๆ แต่ไม่ต้องมีการค้นหา Lookup Service ซึงในกรณีนี้จะใช้ Method ชื่อ setGroups() ในการสั่งให้ทำการค้นหา
3. อาร์เรย์ของชื่อกลุ่ม หมายความว่าให้ค้นหาเฉพาะ Lookup Service อยู่ในกลุ่มที่กำหนดไว้เท่านั้น

Discovery Listener

public void addDiscoveryListener(DiscoveryListener l);

โดยที่ ออบเจ็กต์ตัวดักฟังนั้นจะต้องสร้างตาม Interface ของ DiscoveryListener ดังนี้

package net.jini.discovery;

public abstract interface DiscoveryListener {

           public void discovered(DiscoveryEvent e);

    public void discarded(DiscoveryEvent e);

}

package net.jini.discovery;

public Class DiscoveryEvent {

    public net.jini.core.lookup.ServiceRegistrar[] getRegistrars();

}

            เมธอด getRegistrars() จะคืนค่ามาเป็น อาร์เรย์ของ ออบเจ็กต์ ServiceRegistrar ซึ่ง ออบเจ็กต์แต่ละตัวนั้นจะเหมือนกัน (มาจากคลาสเดียวกัน) กับออบเจ็กต์ที่คืนมาจากการค้นหาแบบ ยูนิคาสท์ ซึ่งการส่งค่าให้กับ DiscoveryListerner อาจจะมี ServiceRegistrar ส่งมามากกว่า 1 ตัวก็ได้จากการส่งมาครั้งเดียว ซึ่ง UML ของกระบวนการค้นหา Lookup Service แบบมัลติคาสท์ คือ

รูปที่ 4-2 การค้นหา Service แบบมัลติกาสท

ตัวอย่างโปรแกรมที่ทำการค้นหา Lookup Service ด้วยวิธี มัลติคาสท์ แล้วทำการ โหลดออบเจ็กต์ของ ServiceRegistrar มาจาก Lookup Service มีดังนี้

import net.jini.discovery.LookupDiscovery;

import net.jini.discovery.DiscoveryListener;

import net.jini.discovery.DiscoveryEvent;

import net.jini.core.lookup.ServiceRegistrar;

/* MulticastRegister.java */

public class MulticastRegister implements DiscoveryListener {

    static public void main(String argv[]) {

new MulticastRegister();

// stay around long enough to receive replies

try { Thread.currentThread().sleep(10000L); }

catch(java.lang.InterruptedException e) { // do nothing }

    }

    public MulticastRegister(){

System.setSecurityManager(new java.rmi.RMISecurityManager());

LookupDiscovery discover = null;

try {

    discover = new LookupDiscovery(LookupDiscovery.ALL_GROUPS);

} catch(Exception e) {

System.err.println(e.toString());

e.printStackTrace(); System.exit(1);

}

discover.addDiscoveryListener(this);

    }

    public void discovered(DiscoveryEvent evt) {

ServiceRegistrar[] registrars = evt.getRegistrars();

for (int n = 0; n < registrars.length; n++) {

    ServiceRegistrar registrar = registrars[n];

  // the code takes separate routes from here for client or service

    System.out.println("found a service locator");

}

    }

    public void discarded(DiscoveryEvent evt) {

    }

} // MulticastRegister

4.1.3 ServiceRegistrar

1)       ใช้สำหรับ Service ในการ ลงทะเบียน ตัวเองเข้ากับ Lookup Service

           public ServiceRegistration register(ServiceItem item,

    long leaseDuration) throws java.rmi.RemoteException

2)       ใช้สำหรับ Client ในการค้นหา Service อื่น ๆ จาก Lookup Service

    public java.lang.Object lookup(ServiceTemplate tmpl)

                     throws java.rmi.RemoteException;

    public ServiceMatches lookup(ServiceTemplate tmpl, int maxMatches)

throws java.rmi.RemoteException;

4.2 การสร้าง Server ของ Service

4.2.1 ServiceRegistrar

public Class ServiceRegistrar {

    public ServiceRegistration register(ServiceItem item,

       long leaseDuration) throws java.rmi.RemoteException;

}

package net.jini.core.lookup;

public Class ServiceItem {

    public ServiceID serviceID;

    public java.lang.Object service;

    public Entry[] attributeSets;

    public ServiceItem(ServiceID serviceID, java.lang.Object service,

                       Entry[] attrSets);

}

4.2.2 ServiceItem

            Server จะทำการสร้างออบเจ็กต์ของ ServiceItem และส่งเป็นพารามิเตอร์ให้กับเมธอด register() เพื่อใช้ในการลงทะเบียน Service โดยค่าพารามิเตอร์ที่ส่งผ่านให้กับคอนสตรัคเตอร์ของ ServiceItem ตัวแรกคือ ServiceID ส่งให้เป็น null เมื่อ Service นั้นลงทะเบียนกับ Lookup Service เป็นครั้งแรก หลังจากลงทะเบียนแล้ว Lookup Service จะทำการสร้าง ServiceID ให้กับ Service เพื่อใช้เป็น ตัวอ้างอิงเฉพาะ (Unique Identifier) ให้กับ Service เพื่อใช้ต่อไป

รูปที่ 4-3 กระบวนการลงทะเบียน Service

4.2.3 ServiceRegistration

            หลังจากที่ได้เรียกใช้เมธอด register() เพื่อลงทะเบียน Service กับ Lookup Service แล้วเมธอด register() จะคืนค่ามาเป็นออบเจ็กต์ที่มี Type คือ ServiceRegistration ซึ่งออบเจ็กต์นี้ทำหน้าที่เป็น Proxy ที่ทำหน้าที่ควบคุมสถานะต่าง ๆ ของออบเจ็กต์ที่อยู่ที่ Lookup Service

            ออบเจ็กต์นี้จะมีข้อมูลต่าง ๆ ของ Service ที่ Lookup Service ได้สร้างให้ด้วย ข้อมูลที่สำคัญอันหนึ่งก็คือ ServiceID ซึ่งใช้ในการระบุถึง ออบเจ็กต์ออบเจ็กต์ที่อยู่ที่ Lookup Service ด้วย ServiceID นี้สามารถเรียกดูได้จากเมธอด getServiceID() ของออบเจ็กต์ ServiceRegistration และค่า ServiceID ยังสามารถนำมาใช้ในการลงทะเบียน Service นี้กับ Lookup Service ตัวอื่น ๆ ได้อีก เพื่อให้ Service นี้มี ID เดียวกันในทุก ๆ Lookup Service

ServiceRegistration ยังมี Method อื่น ๆ อีกที่ใช้ในการปรับเปลี่ยน Attribute ต่าง ของออบเจ็กต์ที่เก็บอยู่ที่ Lookup Service คือ

void addAttributes(Entry[] attrSets);

void modifyAttributes(Entry[] attrSetTemplates, Entry[] attrSets);

void setAttributes(Entry[] attrSets);

ตัวอย่างโปรแกรมที่ทำหน้าที่เป็น Server ของ Service แบบง่ายๆ ซึ่ง Service Object ก็คือตัว Server เอง และใช้วิธี ยูนิคาสท์ ในการค้นหา Lookup Service มีดังนี้

import net.jini.core.discovery.LookupLocator;

import net.jini.core.lookup.ServiceRegistrar;

import net.jini.core.lookup.ServiceItem;

import net.jini.core.lookup.ServiceRegistration;

import java.io.Serializable;

/** SimpleService.java */

public class SimpleService implements Serializable {

    static public void main(String argv[]) {

new SimpleService();

    }

    public SimpleService() {

LookupLocator lookup = null;

ServiceRegistrar registrar = null;

try { lookup = new LookupLocator("jini://localhost"); }

catch(java.net.MalformedURLException e) {

    System.err.println("Lookup failed: " + e.toString());

    System.exit(1);

}

try { registrar = lookup.getRegistrar(); }

catch (java.io.IOException e) {

    System.err.println("Registrar search failed: " + e.toString());

    System.exit(1);

}

catch (java.lang.ClassNotFoundException e) {

System.err.println("Registrar search failed: " + e.toString()); System.exit(1);

}

// register ourselves as service, with no serviceID

// or set of attributes

ServiceItem item = new ServiceItem(null, this, null);

ServiceRegistration reg = null;

try { // ask to register for 10,000,000 milliseconds

    reg = registrar.register(item, 10000000L);

} catch(java.rmi.RemoteException e) {

System.err.println("Register exception: " + e.toString());

  }

System.out.println("Service registered");

// we can exit here if the exported service object can do

// everything, or we can sleep if it needs to communicate

// to us or we need to renew a lease later

//

// Typically, we will need to renew a lease later

    }

} // SimpleService

            สิ่งที่น่าสนใจของ โปรแกรมนี้คือ การ implements Serializable ของคลาสนี้ซึ่งการ Implement Serializable หมายความว่าออบเจ็กต์ของคลาสนี้สามารถทำการ ซีเรียลไลซ์ได้ ที่ต้องทำให้ ซีเรียลไลซ์ ได้เพราะว่าคลาสนี้ทำตัวเป็น Service Object ด้วย และ Service Object จะต้องถูก ซีเรียลไลซ์ เพื่อส่งตัวออบเจ็กต์ไปยัง Lookup Service เพราะฉะนั้นจึงต้องทำให้คลาสนี้ที่จะเป็น Service Object นั้น ซีเรียลไลซ์ ได้ด้วยการ Implement Serializable             และคลาสไฟล์ ของ Service Object จะตัองถูกส่งไปทางเครือข่ายด้วย โดยอาจจะส่งผ่านไปทาง HTTP Server หรือวิธีใดก็ตามไม่จำกัดอยู่เพียงแค่ HTTP

4.2.4 Service Attribute และ Interface ของ Entry

            Service Attribute ใช้ในการระบุถึงรายละเอียดของ Service เช่นหากว่า Service นั้นเป็น Service ของ Printer Attribute ก็มักจะเป็นตำแหน่งที่อยู่ของ Printer หรือเป็นความสามารถของ Printer ต่าง ๆ เช่น สามารถพรินต์สีได้หรือไม่ สามารถพิมพ์ที่ความละเอียดสูงสุดเท่าใด หรือแม้แต่เป็นสถานะต่าง ๆ ของ Printer เช่น กระดาษหมด หรือหมึกพิมพ์หมดเป็นต้น Attribute แต่ละตัวที่ใช้ในการระบุถึงรายละเอียดของ Jini Service นั้นไม่ได้อยู่ในรูปของชื่อ Attribute และค่าพารามิเตอร์โดยตรง แต่ว่ามีลักษณะเป็นออบเจ็กต์ของคลาสที่สร้างตาม Interface ของ net.jini.core.entry.Entry ตัวอย่างของการสร้าง Entry คลาสมีดังนี้Entry ออบเจ็กต์นั้นจะต้องเป็นออบเจ็กต์ที่สามารถซีเรียลไลซ์ได้ ซึ่งข้อแตกต่างของ Attribute ต่าง ๆ นั้นขึ้นอยู่กับวิธีการ สร้างจาก Interface ของ Entry แต่เนื่องจากตัว Interface ของ Entry นั้นไม่มี Method มันจึงทำหน้าที่เป็น ตัวแสดงชนิด (Type Identifier) เท่านั้นโดยข้อกำหนดในการสร้างคลาสของ Entry ออบเจ็กต์คือ

• จะต้อง implement interface net.jini.core.entry.Entry และ java.io.Serializable
• ทุก ๆ ฟีลด์ ของคลาสจะต้องเป็น Public
• ไม่สามารถมี Instance Variable ของ Primitive Type ได้
• ไม่สามารถอ้างอิงถึงออบเจ็กต์ที่มี ชนิดเป็น static, transient, final หรือตัวที่ไม่ได้เป็น public เนื่องจากว่าออบเจ็กต์ที่มีชนิดเหล่านี้ไม่สามารถทำ ซีเรียลไลซ์ ได้และจะถูก สร้างขึ้นใหม่เมื่อทำ ดีซีเรียลไลซ์
• จะต้องมี ดีฟอลต์คอนสตรัคเตอร์ (ไม่มี อาร์กิวเมนต์) ตัวอย่างของการสร้างคลาสของออบเจ็กต์ Entry คือ

import net.jini.entry.*;

import net.jini.lookup.entry.*;

public class Copyright extends AbstractEntry implements ServiceControlled{

    //The field of Entry –

    //each must be a public, serializable object

    public String owner;

    public String date;

    public String lawfirm;

    public Copyright(){

       this(null,null,null);

    }

    public Copyright(String owner,String date,String lawfirm){

       this.owner = owner;

       this.date = date;

       this.lawfirm = lawfirm

    }

}

            จากตัวอย่างเป็นการสร้าง Attribute ใหม่ชื่อว่า Copyright ซึ่งประกอบด้วย 3 ฟีลด์ซึ่งแสดงชื่อ,วันที่และองค์กรที่ดูแลของ Copyright ซึ่งการสร้างคลาสนี้ทำตามข้อกำหนดด้านบนคือ ทุกฟีลด์เป็น public มี ดีฟอลต์คอนสตรัคเตอร์และ Implement net.jini.core.entry.Entry และ java.io.Serializable ด้วยการอินเฮอริแทนซ์มาจาก net.jini.entry.AbstractEntry ซึ่งได้ implement ทั้งสอง Interface ไว้แล้ว และการ implement net.jini.lookup.entry.ServiceControlled นั้นทำเพื่อเป็นตัวบอกว่า Attribute ของ Service นี้นั้นไม่สามารถแก้ไขได้จาก Client ซึ่ง Client สามารถอ่านได้อย่างเดียวเท่านั้น             และเพื่อความสะดวกในแพคเกจ net.jini.lookup.entry ยังได้มี Attribute คลาสที่สร้างมาพร้อมแล้วโดยสามารถนำมาใช้ได้เลยคือ -          net.jini.lookup.entry.Address : ใช้บอกที่อยู่ของ Service

• net.jini.lookup.entry.Comment : ใช้บอกข้อมูลอื่น ๆ ของ Service
• net.jini.lookup.entry.Location : ใช้บอกตำแหน่งที่เฉพาะของ Service
• net.jini.lookup.entry.Name : ใช้บอกชื่อของ Service
• net.jini.lookup.entry.ServiceInfo : ใช้บอกข้อมูลเบื้องต้นเช่น ผู้ผลิต, เวอร์ชันของ Service
• net.jini.lookup.entry.ServiceType : ใช้บอกประเภทของ Service
• net.jini.lookup.entry.Status : ใช้บอกสถานะปัจจุบันของ Service ซึ่งรายละเอียดต่าง ๆ และวิธีการใช้คลาสเหล่านี้สามารถดูได้ที่ เอกสารประกอบที่มากับชุดพัฒนา Jini และตัวอย่างวิธีการสร้าง พารามิเตอร์สำหรับ คอนสตรัคเตอร์ของ ServiceItem คือ

Entry[] attributes = new Entry[3];

attributes[0] = new Name(“Laser Printer Service”);

attributes[1] = new Location(“4”,”4101”,”Building 4 ”);

attributes[2] = new Copyright(“AJC Marketing”,”9/1999”,”Oaks”);

4.3 การสร้าง Client ของ Service

4.3.1 ServiceRegistrar

public Class ServiceRegistrar {

    public Object lookup(ServiceTemplate tmpl)

                  throws java.rmi.RemoteException;

    public ServiceMatches lookup(ServiceTemplate tmpl,

                                 int maxMatches)

                  throws java.rmi.RemoteException;

}

            วิธีการที่ Client ใช้ในการค้นหา Service คือ ทำการสร้าง Template ในการค้นหา โดยใช้วิธีการสร้างออบเจ็กต์ของคลาส net.jini.core.lookup.ServiceTemplate ขึ้นมาเพื่อทำหน้าที่เป็น Template Object

public Class ServiceTemplate {

    public ServiceID serviceID;

    public java.lang.Class[] serviceTypes;

    public Entry[] attributeSetTemplates;

    ServiceTemplate(ServiceID serviceID, java.lang.Class[]

                       serviceTypes, Entry[] attrSetTemplates);

}

พารามิเตอร์ที่ส่งให้กับ คอนสตรัคเตอร์ของ ServiceTemplate มีดังนี้

1. ServiceID  คือออบเจ็กต์ที่เป็น ตัวบ่งชี้เฉพาะของ Service ซึ่งมักจะเป็น null เมื่อมีการค้นหาครั้งแรก และถ้ามีการค้นหา Service เดิมในครั้งต่อไป ก็จะใช้ค่า ID ของ Service ตัวเดิมจากที่ค้นหาในครั้งแรก
2. Class[ ] ที่จะใช้เป็นต้นแบบของการค้นหา ซึ่งมักจะเป็นออบเจ็กต์ที่มี Type เป็นคลาสซึ่งเป็น Interface ของ Service ที่ต้องการค้นหา
3. Entry[ ] ซึ่งเป็น Attribute สำหรับ Service ที่ต้องการ เพื่อใช้ในการค้นหา Service ที่ต้องการซึ่งวิธีการสร้างเหมือนกับการสร้าง Attribute สำหรับ Service

หลังจากกระบวนการค้นหา Service แล้ว หากว่าสามารถค้นหา Service ได้พบ ตัว ServiceRegistrar ก็จะส่ง Service Object คืนมาในรูปแบบต่าง ๆ ตามรูปแบบของเมธอด lookup() ที่เลือกใช้ หากเลือกใช้ lookup() ตัวแรกก็จะส่งค่าออกมาเป็น Service Object ตัวแรกที่พบ ซึ่งสามารถนำไปใช้ได้เลย แต่ถ้าหากเลือกใช้ lookup() ตัวที่สองก็จะคืนค่าออกมาเป็นออบเจ็กต์ของคลาส ServiceMatches

package net.jini.core.lookup;

public class ServiceMatch{

    public ServiceItem[] items;

    public int totalMatches;

}

กระบวนการต่าง ๆ ที่กล่าวมาสำหรับทั้ง Client และ Service เป็นกระบวนการที่มีขั้นตอนเยอะและยุ่งยาก ในชุดพัฒนา Jini ได้มีคลาสต่าง ๆ ที่มาช่วยให้การทำงานตามขั้นตอนด้านบนนั้นง่ายขึ้น เช่น

   net.jini.discovery.LookupLocatorDiscovery

   net.jini.lookup.JoinManager

ซึ่งรายละเอียดเกี่ยวกับวิธีใช้คลาสช่วยเหลือเหล่านี้สามารถดูได้ที่เอกสารประกอบที่ให้มากับชุดพัฒนา Jini

Last update : June 17, 2009 17:00 ( Thailand )

Apple, Mac, iMac, iPhone and iPod are trademarks of Apple, Inc.

Jini, Java and all Java-based are trademarks of Sun Microsystems, Inc.

JiniSoft Corporation

Copyright @ 1990 - 2009   Mr. Roongroj Rojanapo ( )

99/2 Soi Ramindra 14, Ramindra Road, Bangkane, Bangkok 10230, Thailand

	E-mail	:	roongroj @ mac.com
	SMS	:	081 615-5135  ( iPhone )
	FAX	:	02   943-6433